Naszą witrynę przegląda teraz 68 gości i 1 użytkownik 

EMOCJE

Istotny w niskorosłości jest aspekt psychologiczny wywołany opóźnieniem wzrastania. Niskorosłość jest trudna do zaakceptowania przez rodziców dziecka, a przede wszystkim przez niego samego. W przedszkolu i młodszych klasach szkoły podstawowej, wzrost jest często kryterium wyboru kolegi czy też dopuszczenia do zabawy. Dzieci wyróżniająco niskie są poniżane i lekceważone nie tylko przez rówieśników, ale też przez młodszych od siebie, a wyższych i silniejszych kolegów. Dziecko z tego powodu cierpi, a jego rozwój emocjonalny ulega zahamowaniu. Izoluje się od rówieśników i zamyka w sobie. Szczególnie trudny dla dziecka niskorosłego jest okres dojrzewania płciowego, w którym niezwykle istotna jest akceptacja własnego wyglądu. Przeżycia dziecka niskorosłego wpływają na cały jego rozwój i późniejsze życie. Mogą prowadzić do poważnych zaburzeń emocjonalnych, frustracji, depresji a w skrajnych przypadkach, nawet do prób samobójczych.

Dziś mamy niskie dziecko jutro będzie to bardzo niski samotny, zbolały dorosły, z utrudnionym startem w życie społeczne, zawodowe i rodzinne.

Zdarzają się oczywiście przypadki osób dorosłych niskorosłych, którzy świetnie radzą sobie ze swoją „innością”, jednak nie oznacza to, że niskorosłość nie stanowi przeszkody dla innych w realizacji normalnego, zdrowego życia, a więc nie stanowi problemu w ogóle.

 

NASI PRZYJACIELE: